Leszek Kołakowski

Z Encyklopedia astrologii

Leszek Kołakowski (ur. 23 października 1927 w Radomiu - zm. 17.07.2009 w Oksfordzie) - polski filozof, publicysta, eseista, prozaik. Zajmował się głównie historią filozofii, historią idei politycznych oraz filozofią religii.

Spis treści

1 Życiorys
2 Publikacje
3 Horoskop Leszka Kołakowskiego
4 Źródła

Życiorys

Lata dzieciństwa i szkoły powszechnej spędził w Radomiu, gdzie mieszkał do września 1939. W okresie II Wojny światowej mieszkał we wsi Skórnice do 1942, później we wsi Garbatka. okresowo w tym cały 1943 w Warszawie. Mieszkał między innymi w jednym mieszkaniu razem z ratowanymi przez Irenę Sendlerową Żydami. W tymże roku 1943 ojciec Leszka Kołakowskiego został aresztowany przez Gestapo i zgładzony na Pawiaku. Pod koniec okupacji zdał małą maturę częściowo w Warszawie a częściowo w Radomiu. Pod koniec 1945 roku przeniósł się do Łodzi, gdzie rozpoczął studia na Uniwersytecie Łódzkim. W tymże roku wstąpił do AZWM "Życie" a także do PPR. W 1949 wraz z żoną Tamarą przeniósł się do Warszawy do akademika, a następnie do mieszkania na Mokotowie. Do 1966 był członkiem PZPR. Był pracownikiem Instytutu Kształcenia Kadr Naukowych przy KC PZPR. Jeden ze współtwórców warszawskiej szkoły historyków idei. Do 1966 profesor, kierownik katedry historii filozofii nowożytnej na Uniwersytecie Warszawskim.

W 1966 odebrano mu katedrę i usunięto z PZPR za zbyt radykalną krytykę władz i odchodzenie w nauczaniu studentów od oficjalnego kanonu marksizmu. W 1968, za udział w Wydarzeniach Marcowych, odebrano mu prawo wykładania i publikowania, co zmusiło go do emigracji.

Na emigracji jego poglądy zaczęły stopniowo ewoluować od marksizmu do ogólnie rozumianej myśli chrześcijańskiej. Po krótkim pobycie w Paryżu osiadł ostatecznie w Anglii, gdzie mieszkał do śmierci. Jego słynny esej Tezy o nadziei i beznadziejności, opublikowany w paryskiej Kulturze w 1971, stworzył intelektualny fundament dla strategii opozycji antykomunistycznej, inspirując powstanie KOR-u i Uniwersytetu Latającego. Przypisuje mu się m.in. pomysł stworzenia w PRL wolnych związków zawodowych. Współpracował z Polskim Porozumieniem Niepodległościowym w kraju. W latach 1977-1980 był oficjalnym przedstawicielem KOR-u za granicą i odpowiadał za kontakty między środowiskiem KOR-u i emigracją.

W Anglii na stałe związał się z Uniwersytetem Oksfordzkim, gdzie w latach 1972-1991 był wykładowcą (Senior Research Fellow) w All Souls College, a po przejściu na emeryturę przyznano mu tytuł Honorary Member of Staff. Oprócz tego wykładał m.in. w Yale University, University of New Haven, Berkeley University oraz University of Chicago, gdzie otrzymał oficjalną pozycję "visiting professor".

W 1991 został członkiem rzeczywistym Polskiej Akademii Nauk. Był członkiem Fundacji im. Stefana Batorego oraz Stowarzyszenia Pisarzy Polskich.

Członek honorowy Radomskiego Towarzystwa Naukowego. 29 kwietnia 2005 Leszek Kołakowski z inicjatywy Stowarzyszenia Przyjaciół Garbatki otrzymał tytuł Honorowego Obywatela Gminy Garbatka-Letnisko, w której przebywał w czasach II wojny światowej. Od 2006 Honorowy Członek Rady Fundacji Centrum Twórczości Narodowej.

Publikacje

Szkice o filozofii katolickiej, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1955
Wykłady o filozofii średniowiecznej, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1956
Światopogląd i życie codzienne, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1957
Pochwała niekonsekwencji. Pisma rozproszone z lat 1955-1968, red. Zbigniew Mentzel, Puls, Londyn 1989, wyd. 2 Londyn 2002
Jednostka i nieskończoność. Wolność i antynomie wolności w filozofii Spinozy, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1958
Wybrane teksty z historii filozofii. Filozofia XVII wieku. Francja, Holandia, Niemcy, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1959 (antologia tekstów filozoficznych)
Notatki o współczesnej kontrreformacji, Książka i Wiedza, Warszawa 1962
13 bajek z Królestwa Lailonii, Czytelnik, Warszawa 1963
Klucz niebieski albo opowieści budujące z historii świętej zebrane, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1964
Rozmowy z diabłem, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1965
Świadomość religijna i więź kościelna. Studia nad chrześcijaństwem bezwyznaniowym siedemnastego wieku, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1965
Wybrane teksty z historii filozofii. Filozofia egzystencjalna, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1965 (antologia tekstów filozoficznych; z Krzysztofem Pomianem)
Filozofia pozytywistyczna (od Hume’a do Koła Wiedeńskiego), Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1966
Kultura i fetysze, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1967
Obecność mitu, Instytut Literacki, Paryż 1972
Husserl i poszukiwanie pewności, tłum. P. Marciszuk, Aletheia, Warszawa 1990
Główne nurty marksizmu. Powstanie - rozwój - rozkład, Instytut Literacki, Paryż 1976-78
Czy diabeł może być zbawiony i 27 innych kazań, Aneks, Londyn 1982
Moje słuszne poglądy na wszystko, Znak, Kraków 2000
Religion. If there is no God..., New York: Oxford University Press, 1982

(Jeśli Boga nie ma... O Bogu, Diable, Grzechu i innych zmartwieniach tak zwanej filozofii religii, tłum. Tadeusz Baszniak, Maciej Panufnik, Aneks, Londyn 1987)

Metaphysical horror, Oxford: Basil Blackwell, 1988

(Horror metaphysicus, tłum. Maciej Panufnik, Res Publica, Warszawa 1990)

Bóg nam nic nie jest dłużny. Krótka uwaga o religii Pascala i o duchu jansenizmu, tłum. I. Kania, Kraków 1994
Bergson, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1997
Mini wykłady o maxi sprawach, Znak, Kraków 2003 (trzy serie w jednym tomie)
128 bardzo ładnych wierszy stworzonych przez 68 poetek i poetów polskich, Znak, Kraków 2003 (wybór dokonany przez Leszka Kołakowskiego)
O co nas pytają wielcy filozofowie. Seria I, Znak, Kraków 2004
Wśród znajomych. O różnych ludziach mądrych, zacnych, interesujących i o tym, jak czasy swoje urabiali, Znak, Kraków 2004 ISBN 83-240-0500-5

Horoskop Leszka Kołakowskiego

Jak na filozofa przystało, ma silnie obsadzony znak powietrzny - Wagi (Słońce i Mars), co pozwoliło mu rozważać każdą sprawę z różnych stron i gruntownie roztrząsać za i przeciw każdej myśli, systemu czy religii. Merkury w znaku Skorpiona w trygonie z Plutonem pokazuje głębię myśli i brak uprzedzeń Kołakowskiego do poznawania coraz to nowych obszarów ludzkiej aktywności. Wenus w Pannie dała mu pracowitość i skromność, co potwierdza wiele osób, w tym jego uczniów, którzy mieli z nim bezpośredni kontakt.